– Αλλαγή καπακιού/ανακατασκευή.
1)Το όργανο ήρθε στο εργαστήριο με τελείως καταστραμμένο καπάκι. Το πάχος του ήταν 1 χιλιοστό(!). Δεν είχε καθόλου καμάρια πάρα μόνο, στη θέση τους, λεπτές εντέρινες κλωστές ντυμένες με χαρτί και ψαρόκολλα. Να σημειωθεί πως το καπάκι πρέπει να είναι λεπτό. Ο καβαλάρης πρέπει να το βουλιάζει. Οι τούρκοι οργανοποιοί λένε πως πρέπει να συμπεριφέρεται σαν δέρμα!
2) Το ταμπούρ είναι τυφλό όργανο, δεν διαθέτει καμία ηχητική οπή. Όμως, σε ένα μουσείο στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν υπάρχει ταμπούρ με ηχητική οπή που, όπως αναφέρεται είναι κατασκευασμένο στην Ελλάδα (Γιουνανιστάν) το 19ο αιώνα. Η ιδέα πάρθηκε από εκεί.
3)Το χάρτωμα του οργάνου ήταν πολύ αδύναμο. Οι δούγες (πάχους και αυτές 1 χιλιοστού(!))είχαν σε πολλά σημεία ανοίξει.
4) Κολλήθηκαν οι δούγες και το όργανο χαρτώθηκε ξανά.
5) Μπήκε η ροζέτα από βέγκε.
6) Κόπηκε ροδάντσα από κερασιά.
7) Αφού ανοίχθηκε οπή υπήρξε η ανάγκη στήριξης τριγύρω της. Οπότε μπήκαν λεπτά καμάρια και αντηρίδες. Στη θέση που ο τούρκος οργανοποιός είχε τις κλωστές μπήκαν ελάτινα ψευτοκάμαρα πάχους 2 χιλιοστών. Το πάχος του καινούριου καπακιού είναι 1,2 χιλιοστά.
8)Το καπάκι κολλήθηκε στο όργανο.
Aktnteniz 